Intiem
Met deze serie ben ik een andere weg ingeslagen. Mijn interesse gaat vooral uit naar documentaire fotografie, maar ik voelde een tijd geleden een drang om iets totaal anders uit te proberen. Daardoor ben ik me bezig gaan houden met naaktfotografie. Het was mijn bedoeling om mijn eigen grens over te gaan, maar dit subtiel te benaderen. Het resultaat is een serie van drie foto’s over intimiteit.
Thomas van Asten —————————-EEN ODE AAN DE WEG
“Kunnen we er niet links om? Kunnen we niet rechtsom? Dan gaan we er dwars doorheen!”
Voorafgaand aan deze expositie doorkruiste Sytse drie continenten per auto. Van -38 graden in Moskou, tot een Argentijnse zoutvlakte in de brandende zon. 50.000 km weg, altijd vergezeld door een journalist of beste vriend en met zijn camera binnen handbereik. De weg kent vele kanten.
Het eindeloze zwarte asfalt dat dampend van de hitte als spaghetti sierlijk over een berg drapeert. De berg, door dynamiet verminkt om plaats te maken voor diezelfde weg. De drukke A2, waar we in de spits vloeken en tieren. De eindeloze zandpaden door inheemse gebieden. Het verlaten pad.
Na 50.000 km blijft het fascineren, kriebelen, dat zwarte asfalt. Vandaar deze expositie: een ode aan de weg.
Sytse Dijkstra
——————————-
People are always asking me what kind of photographer I am. I’m still trying to formulate a simple answer to this question, as I love and appreciate all sorts of photography; fashion, documentary, portrait, lifestyle, nudes..
My preference goes to analog, I love the whole process of it and the results are in my opinion more authentic.
Sometimes it’s a pain but more often it’s fun, a feeling composed by motivation, an inspiring subject and lighting.
Angga Pratama
——————————–
Nederland is een druk bevolkt landje, en daar is woonruimte voor nodig.
Onze bouwstijl word niet altijd gewaardeerd, maar deze massale opslagruimte
zorgt toch geregeld voor een interessante setting. Geboeid door de plekken
die Wim de Leeuw reizend in en om zijn woonplaats ‘s-Hertogenbosch trof, is
hij een beeldend onderzoek begonnen. Een selectie beelden is nu te zien samen
met de werken van vier mede exposanten.
Wim de Leeuw
————————
Americans
Zes weken lang toerde Michiel Spijkers in de zomer van 2009 door de Verenigde Staten. Voornaamste doel: het fotograferen van Amerika en ‘zijn Amerikanen’, maar niet alleen de specifiek typische Amerikaan. Zijn modellen zijn precies gekozen voor zijn onderwerpen wat hij aan het licht wilde brengen. Zijn voorkeur ging tevens uit naar het vinden van parallellen.
Vaak door middel van expressie en houdingen, maar ook door tastbare dingen als kleding. Het leverde een aantal verrassende dubbelportetten op. Michiel Spijkers gaat verder in zijn werk. Het gaat hem vooral om het blootleggen van de ziel van zijn `modellen`. Het belangrijkste doel van zijn serie van deze Amerikanen.
De langste tijd verbleef Michiel in New York, daarna zette hij koers naar onder meer Montreal, Boston, Washington, Philadelphia, Atlantic City, Baltimore, Orlando, Miami en tientallen kleine dorpen en stadjes waar hij zijn fotoserie completeerde.
Michiel Spijkers
